สัญญาสี่ปี

ลูกไปเที่ยวญี่ปุ่น

เส้นทางหนึ่ง..สู่ปลายอุโมงค์

เรือนยอดแมกไม้ทุ่งค่าย ตรัง

ชบาแสดสู้แสง

ช่างงามล้ำ

กบจำศีล

ย่างสู่วัยหกสิบสี่ปี...เพื่อนอวยพรให้

พี่แอ๊ดทำกรอบรูปให้สวยจัง

หมอกกับดอกไม้

ผีเสื้อตัวน้อยที่อุทยานแห่งชาติตาพระยา

ผักบุ้งทะเลบานดอก

วัฒนธรรมของชนเผ่าอาข่า...โล้ชิงช้า

ฟ้าหลังฝน...เสียงถอนหายใจครั้งสุดท้าย

ผีเสื้อปีกแหว่ง..สีเหมือนมรกต

กลัวเหงา...ลงตรงนี้บ้างนะเดียวลืม

ไฮกุ(Haiku)

ไฮกุ (Haiku)

ไฮกุเป็นรูปแบบวรรณกรรมญี่ปุ่น มีสามวรรค วรรคแรกมีห้าคำ วรรคที่สองเจ็ดคำ วรรคที่สามห้าคำ ไม่บังคับสัมผัส เน้นคำคมๆกระชับ อิงความจริงความเป็นไปของธรรมชาติ
ตัวอย่างที่ฉันพยายามเขียนลองอ่านดูนะ

ลมพัดผ่านข้าวพลิ้ว
กบเขียดร้องหาคู่ก้องทุ่ง
เหม่อมองหาใครกัน

กล้วยไม้บานดอกเด่น
เผยเห็นความงามชวนหลงใหล
เกิดแต่ป่าสู่เมือง

จันทราส่องแสงนวล
ราตรีงดงามเยือกเย็นยิ่ง
นกร้องยามสงัด

ใบไม้ร่วงลงดิน
ถูกพัดพาไปกับสายลม
ใบใหม่หล่นลงพื้น

ตะวันลับขอบฟ้า
นกล้าบินกลับรังกลับคอน
พรุ่งนี้ตะวันขึ้น

ไฮกุญ่าคือฉันเอง  ๑๔ สิงหาคม ๒๕๕๗

ฝันไป

ฝันไป

ราตรีแสงสลัว
เจ้าซุกตัวแนบอกพี่
อื้ออึงดั่งเภรี
ทั่วทุกที่เกินพรรณนา
                 
                  ยานี ๑๑

หิ่งห้อยเปล่งปล่อยแสง
ส้มเหลืองแดงขับมืดมน
โหยไห้แสนทุกข์ทน
ข้ามหลุดพ้นสนธยา

                ยานี ๑๑

ฟ้าฉ่ำน้ำฝนเจิง
เป็นวุ้งเวิ้งทั่วท้องนา
กบเขียดพร่ำเรียกหา
ตามประสาฤดูรัก

            ยานี ๑๑

จำใจเจ้าจำจาก
พรมพลัดพรากเจ้าจากไป
โหยหาร้องร่ำไห้
เจ้าอยู่ไหนแก้วตาพี่

                ยานี ๑๑

เจ้าไปไร้แห่งหน
จะสืบค้นที่ไหนได้
ร่ำร้องเรียกหาไป
ด้วยหัวใจที่เหม่อลอย

                  ยานี ๑๑

ยังหวังว่าได้พบ
ก่อนดินกลบฝังตัวพี่
บอกรักเจ้าคนดี
ชาติหน้ามีเกี่ยวผูกพัน

                    ยานี ๑๑

โหยหาร่ำโหยไห้
เจ้าอยู่ไหนแห่งใดหนา
จากไปไม่บอกลา
รู้ไหมว่าทุกข์โศกตรม

                    ยานี ๑๑

นกน้อยหล่นจากรัง
แม่เจ้ายังบินโฉบหา
สาวเอยไม่บอกลา
หลบซ่อนหน้าไปแห่งใด

                      ยานี ๑๑

ตามหาทุกแห่งหน
ถามทุกคนที่พบเห็น
น้องพี่เจ้ารำเค็น
ทุกข์ยากเข็นฤๅอย่างไร

                     ยานี ๑๑

ฤๅหลับแล้วฝันไป
เรื่องใดใดล้วนคือฝัน
พอตื่นมลายพลัน
ทุกเรื่องนั้นไม่เป็นจริง

                    ยานี ๑๑

อารมณ์กลอนกวีเอก
กว่าจะเสกและสร้างสรรค์
ล้วนเจตนากัน
คิดและฝันปั้นเรื่องราว

                    ยานี ๑๑
ปัญญา ๑๔ สิงหาคม ๒๕๕๗

ผีเสื้อหนอนกาฝากธรรมดา

ไม่ได้เขียนถึงผีเสื้อนานแล้ว จริงๆแล้วก็เดินดูผีเสื้อชนิดต่างๆอยู่ในสวนเป็นประจำ ถ่ายภาพบ้างช่วงเวลาที่เขาเชื่องๆ เช่นผีเสื้อ หนอนใบรักลายเสือ กะทกรกธรรมดา หนอนกาฝากธรรมดา โดยเฉพาะหนอนกาฝากธรรมดาปีนี้ชอบคลอเคลียอยู่กับดอกพู่นายพล สีสันของดอกไม้และผีเสื้อต่างขับกันดูสวยงามมากๆ การได้เฝ้ามองธรรมชาติ เห็นการเป็นไป การเปลี่ยนแปลง มักไตร่ตรองสัจจธรรมของชีวิตได้เข้าใจถ่องแท้ยิ่งขึ้น มนุษย์เราเกิดโดยธรรมชาติ อยู่กับธรรมชาติ สุดท้ายยังกลับสู่ธรรมชาติ รักธรรมชาติเถอะนะ

ควายไทย ความทรงจำในวัยเด็ก

ความทรงจำที่ยากลืมเลือนเกี่ยวกับควาย เพียงครั้งเดียวในชีวิตที่ได้ขี่ควาย ตอนนั้นเรียนหนังสืออยู่ชั้นประถมปีที่สาม เพื่อนชวนให้ขี่ควายไปทุ่งด้วยกัน ควายหนุ่มตัวผู้เขาโง้งใหญ่มาก พอเดินไปถึงทุ่งช่วงนั้นเป็นฤดูฝน พื้นนาเริ่มนุ่มแล้วแต่ชาวนายังไม่ได้ไถ เจ้าควายหนุ่มที่พาเรานั่งเพลินๆมันเห็นควายเผือกตัวผู้อยู่ไกลๆ มันพุงออกไปทั้งเพื่อนและผู้เขียนหล่นก้นกระแทกพื้นนาเป็นหลุม เพื่อนวิ่งตามไปห้ามควายมันไม่ยอมเชื่อฟัง ขวิดควายเผือกจนนอนข้างคันนาร้องโอ๊กๆๆๆ นั่นคือความทรงจำที่ยากลืมเลือนจากนั้นมาไม่กล้าขี่ควายอีกเลย  เมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมาไปงานพบเพื่อนที่เรียนมาด้วยกันที่ลพบุรี เห็นควายฝูง นึกถึงความหลังบันทึกภาพไว้ พอนำกลับมาดูแปลกใจ

ทำไม.. ควายในปัจจุบันนี้เขามันเล็กๆสั้นๆหรือว่ามันไม่ใช่ควายไทยแล้ว..